Plastic in water

Uit onderzoek is gebleken dat je wekelijks wel 5 gram aan plastic binnen kunt krijgen via je eten en drinken. Dat is een hele creditcard! De grootste bron hiervan is gewoon drinkwater. En dat is niet illegaal: wettelijk gezien mogen er gewoon plasticdeeltjes in je drinkwater zitten. Is dat eigenlijk wel veilig? En wat kun je zelf doen tegen plastic in je drinkwater?

Plastic in drinkwater

Wereldwijd komt er plastic voor in het kraanwater. Maar hoe komt dat daar terecht? Via je doucheputje, gootsteen en wasmachine spoel je ladingen microplastics weg. Dit komt vervolgens via het riool terecht bij de afvalwaterzuivering. Het probleem is dat deze zuiveringsbedrijven niet de microplastics uit het water kunnen verwijderen. Hun zuiveringsinstallaties verwijderen alleen opgeloste stoffen, zoals stikstof en fosfaten, uit het water. De minuscule plasticdeeltjes komen dus onbelemmerd terecht in natuurlijke ecosystemen.

En vanuit dat natuurlijke oppervlakte- en grondwater putten de drinkwaterbedrijven om ons weer van kraanwater te voorzien. Hoewel deze bedrijven wel in staat zijn om het plastic uit het drinkwater te filteren, doen ze dat vaak niet of niet voldoende. Er is immers niet voor niets bewezen dat er wereldwijd microplastics te vinden zijn in kraanwater.

Zit er ook plastic in flessenwater?

Ja, helaas wel. Misschien denk je dat je beter voor flessenwater kunt gaan, als je de microplastics in je kraanwater wilt vermijden. Helaas ontkom je niet aan het plastic: ook in flessenwater zijn plasticdeeltjes te vinden, zelfs vaker dan in kraanwater. Dat komt doordat het plastic van de fles zelf óók microplastics afscheidt in het water. Elke keer dat je de dop van de plastic fles opendraait, slijt het plastic een beetje en belanden er meer plasticdeeltjes in het water dat je op het punt staat te drinken. Flessenwater is dus niet de oplossing als je microplastics in je water wilt vermijden.

Bovendien draagt de flessenwater-industrie alleen maar extra bij aan het plasticprobleem. Veel plastic flessen belanden namelijk in het milieu als zwerfvuil, waar ze langzaam maar gestaag microplastics afscheiden. Zo wordt de hele natuur vervuild, ook het oppervlaktewater waar drinkwaterbedrijven hun kraanwater vandaan halen. Als je flessenwater drinkt omdat er microplastics in kraanwater zitten, krijg je dus niet alleen alsnog microplastics binnen, maar zorg je er indirect ook voor dat het gehalte microplastics in het kraanwater hoger wordt.

Plastic in je water: is het gevaarlijk?

Het is zeer onduidelijk wat de precieze gevolgen zijn van de aanwezigheid van microplastics in het menselijk lichaam. Volgens de WHO is de concentratie plastic die momenteel in kraanwater te vinden is, onschadelijk voor de mens. Desondanks pleiten ze voor meer gericht onderzoek naar de effecten van plastic op de gezondheid van mensen. Bovendien krijg je microplastics ook op een andere manier binnen dan alleen via water: honing, vis en bier zijn voorbeelden van voedingswaren waarvan het bekend is dat er relatief veel microplastics in te vinden zijn. En wist je dat een kopje thee veel meer microplastics bevat dan een glas kraanwater? Theezakjes scheiden namelijk ontzettend veel minuscule plasticdeeltjes af.

Niet al het microplastic dat je binnenkrijgt, verlaat bovendien je lichaam. Zo’n 10 procent blijft ergens in je lichaam achter. Omdat de mens bovenaan de voedselketen staan en omdat plastic niet biologisch afbreekbaar is, zijn onze lichamen dé plek waar microplastics zich kunnen ophopen. Het is niet bekend of de achtergebleven microplastics schadelijk zijn voor je gezondheid. Maar een fijn idee vinden wij het niet.

PFAS, PET, microplastics en nanoplastics

Al deze stofjes kunnen in je kraanwater zitten. Wat is het verschil?

  • Microplastics zijn simpelweg zeer kleine stukjes plastic (minder dan 5 millimeter groot). Vaak kun je deze stukjes niet meer met het blote oog zien. De meeste bronnen die het over plastic in drinkwater hebben, bedoelen microplastics. Hieronder vallen dus alle typen plastic die er zijn.
  • Nanoplastics zijn plasticdeeltjes die nog veel kleiner zijn dan microplastics: afhankelijk van de definitie, zijn ze kleiner dan 1 micrometer (1000 nanometer) of zelfs kleiner dan 100 nanometer. 100 nanometer is honderdduizend keer zo klein als 1 millimeter! De allerkleinste van dit soort nanoplastics kan zelfs door celwanden heen dringen. Dat kan potentieel gevaar opleveren voor de volksgezondheid.
  • PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen. Dit zijn chemische stofjes die van nature niet in het milieu voorkomen: ze zijn door mensen gefabriceerd en zijn slecht afbreekbaar. PFAS zijn dus een type plastic. Ze hebben vaak giftige eigenschappen en vormen daardoor een risico voor mens én milieu. De enige manier om betrouwbaar PFAS uit water te filteren, is door middel van omgekeerde osmose. Helaas passen veel drinkwaterbedrijven deze filtermethode niet toe.
  • PET is de afkorting van polyethyleentereftalaat, ook een soort plastic. Je kent de naam waarschijnlijk wel van PET-flessen, maar PET zit bijvoorbeeld ook in andere voedselverpakkingen en in keukengerei. PET is dus overal aanwezig in je keuken en dus ook in je drinkwater.

Filter plastic uit je kraanwater met de waterzuiveraars van Aquablu

Je kunt er niet omheen: er zitten microplastics in je drinkwater, of je het nu uit de kraan tapt of uit een fles schenkt. Deze minuscule plasticdeeltjes worden niet goed uit het water gefilterd door waterzuiveringsbedrijven. Wist je dat er nog veel meer gevaarlijke stofjes (legaal!) in je kraanwater kunnen zitten? Zoals lood, bacteriën en hormonen. Niet echt een fijn idee, toch?

Daarom heeft Aquablu een eenvoudige manier ontwikkeld om het heft in eigen handen te nemen. Onze waterzuiveraars voor thuis filteren alle stofjes die niet thuishoren in je drinkwater eruit, zodat je alleen het beste overhoudt. Geniet met vernieuwd vertrouwen van het verfrissende water dat uit je kraan stroomt. Dat is pas echt schoon drinkwater.